தொடரும் மீறல்கள்

தவறுகள் நிகழ்வதற்கான முக்கிய காரணமாக இருப்பது அதனை ஒட்டிய தேவையா? அல்லது எளிதாக கிடைக்கும் வாய்ப்புகளா?

மேலோட்டமாக பார்க்கும் போது, தேவை என்பதாக தோன்றினாலும், பெரும்பாலும் வாய்ப்புகள்தான் தவறுகளை ஊக்குவிக்கிறதோ என்றும் தோன்றுகிறது.

சிக்னல்களில், ஒரு வழிப் பாதையின் நுழைவுகளில் நிற்கும் போக்குவரத்துக் காவலருக்கு பயந்து போய்த்தான் விதிமுறைகளை பெரும்பாலும் கடைப் பிடிக்கிறோம். எவ்வளவு அவசரமாக இருப்பினும் காவலர் நிற்கும் போது, பிடிபட்டு விடுவோம் எனப் பயந்துதான் அதை மீற மறுக்கிறோம். அப்படி மீற மறுக்கும் சிக்னல்களில், நுழைய மறுக்கும் ஒரு வழிப்பாதைகளில், போக்குவரத்துக் காவலர் இல்லாத போது, யாரோ ஒருவர் கடக்கும் போது அவரைப் பின் தொடர்ந்தோ அல்லது நாமாகவோ சீக்கிரம் கடந்து விடலாம் என்று போவது, ஒரு போதும் மனதில் குற்ற உணர்வாகத் தோன்றுவதேயில்லை.

வாங்கும் சம்பளம் தன் வாழ்க்கையை நடத்துவதற்கு போத வில்லையென்ற காரணத்திற்காக ஒருவர் லஞ்சம் வாங்குவதாக தெரியவில்லை. தான் அதிகாரமிக்கவர் என்ற காரணத்தினாலும், லஞ்சம் கேட்டால் கொடுப்பதற்கு மனிதர்களும் இருப்பதாலேயே, நிறைய சம்பாதித்தாலும் இன்னும் முறை தவறிய வகையில் சம்பாதிக்க எளிதான வாய்ப்பாக, தான் வகிக்கும் பதவி அமைவதாலும், ஒரு மனிதன் எந்த வித குற்ற உணர்வும் இல்லாமல் சர்வ சாதாரணமாக லஞ்சம் பெறுகிறான்.

சிக்னலை மதிக்காமல் கடந்து அல்லது ஒரு வழிப்பாதையில் திடீரென புகுந்து இன்னொரு வாகன ஓட்டியை நிலைகுலையச் செய்பவன் என்றுமே அதற்காக பெரிதாக வருத்தப் படுவதில்லை.

இன்னொருவனின் வயிற்றில் நூதனமான முறையில் அடித்துப் பிடுங்கப்பட்ட பணம் என்றாலும், அதற்காக ஒருபோதும் அவன் வருத்தப்படுவதில்லை.

"என்ன நான் மட்டுமா இப்படிச் செய்கிறேன். எல்லோரும் தானே இப்படிச் செய்கிறார்கள். அவர்கள் நிறுத்தட்டும் அப்புறம் வேண்டுமானால் நானும் நிறுத்துகிறேன்" என்ற சொத்தைச் சமாதானம் மிக எளிதாக எல்லோரிடமும் விரவிக்கிடக்கிறது.

சிக்னலை முறை தவறித் தாண்டி பிடிபடும் போது, ஒரு வழிப் பாதையின் பாதியிலோ பிடிபடும் போது அல்லது லஞ்சம் வாங்கி கையும் களவுமாக பிடிபடும் போது மட்டுமே தான் செய்த காரியம் தவறு என்று உரைக்கிறது.

மாட்டுவதற்கு முந்தைய நிமிடம் வரை தவறில்லை என்று நினைத்திருந்த ஒரு செயல், மாட்டிக்கொள்ளும் விநாடியிலிருந்து தவறு என்று புதிய பரிணாமம் கொள்கிறது.

தேவை என்பதையும் தாண்டி, எளிதாக கிடைக்கும் வாய்ப்பும், அதனால் எந்த தண்டனையும் கிடைத்துவிடாது என்ற புத்திக்கூர்மையின் அடிப்படையில் எழும் அசட்டு நம்பிக்கையும் தான் தவறுகள் தோன்றுவதற்கு பெரும்பாலும் காரணங்களாக இருக்கின்றன.


சரி இதற்கான தீர்வு...

சட்டங்கள் கடுமையாக்கப் படவேண்டும் என்ற ஒரு கூற்று. சில கோணங்களில் இது சரியாக இருந்தாலும். சட்டங்கள் என்பது மனிதனால் மனிதனுக்காக ஏற்படுத்தப் பட்ட ஒன்று. மனிதனால் உருவாக்கி மனிதனால் கையாளப்படுவதால் சட்டம் சில நேரங்களில் இளகத்தான் செய்கிறது.

பிடிபட்டு விட்டால் மட்டும் அது தவறு, பிடிபடாதவரை அது தவறாக இருப்பதில்லை என்ற முரண்பட்ட மனோநிலை சிதைந்து, இன்னொரு மனிதனை ஏதோ ஒரு வகையில் பாதிக்கச் செய்கிற எல்லாமே அடிப்படையில் தவறானது என்ற எண்ணம் வலுவாக வரவேண்டும். அந்த எண்ணம் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் ஒழுக்கமாக உருவெடுக்கும் வரை, மீறல்கள் தொடர்ந்து கொண்டே தானிருக்கும்.

-------------------------------------------------------------------------
இடுகை பற்றிய உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்யுங்கள் உங்களுக்குப் பிடித்திருந்தால் தமிழ்மணத்திலும், தமிழிஷிலும் வாக்கினைப் பதிவு செய்யுங்கள்.