பூவில் வழிந்த சுடு கண்ணீர்

ஆழித்தீ எரிய ஒரு சொட்டு

நெருப்பு போதாதா?

ஒற்றை வார்த்தையில்

ஆரம்பித்தது யுத்தம்

வார்த்தைகளைத் துப்பித் தீர்த்தது

எலும்பு நரம்பில்லா நாக்கு பீரங்கி

விழுந்த வார்த்தைகள் துள்ளிக்குதித்தன

அறுபட்ட பல்லி வாலாய்

செத்து விழுந்தது

அன்புத் தளிர்கள்

எரிந்து பொசுங்கியது

இதய நரம்புக் கற்றைகள்

தாலிக்கயிற்று பந்தமும்

தாம்பத்திய நூலும்  

நைந்து போனது சிற்சில

வார்த்தைகளின் சூட்டில்

வழக்கமான சண்டையென

டிவியில் நீந்திய குழந்தைக்கு

காதும் மனதும் மட்டும்

களவு போனது யுத்த களத்துக்கு

களவு போன காது

கண்களையும் கூடக் களவாட

உயிரும் உடலும் நகர்ந்தது

யுத்த களத்தின் மையத்திற்கு

சண்டை வேண்டாமென

சமாதானம் தேடிய பூவில்

வழிந்தோடியது கண்ணீர்

வழக்கமில்லா கடும் சூட்டோடு

ஓயாத சண்டை உக்கிரத்தை எட்ட

இரு கை கூப்பி இறுதியாய்ச் சொன்னது

”என்னைக் கொன்னுட்டு எந்தத்

தொந்தரவுமில்லாம சண்ட போடுங்க”

உதிர்ந்த ஒற்றை வரியின்

ஒரு சில வார்த்தைகளில்

ஒப்பந்தம் ஏதுமில்லாமலே

செத்துப்போனது யுத்தம்

பெற்றோர் மட்டுமே பிள்ளைகளைப்

பெற்றெடுப்பதாக யார் சொன்னது

பிள்ளைகள் பிரசவிக்கும்

பெற்றோர்கள் ஒன்றா இரண்டா!?

_____________