ஒரு எழவின் கதை

முப்பது வருடங்களாகப்பிரிந்த மனைவி

திருமணத்திற்குப் பிறகு

ஒட்டு உறவு அற்றுப்போன மகள்

மகன் சாவுக்குபின் பேத்திகளைக்கூட

அண்டவிடாத மருமகள் என

உறவுகளுக்காய்த் தவித்தவன்

ஒருநாள் உறக்கத்திலிருந்து

எழ மறந்து போனான்

”எழவு காங்கனும்” எனும் மையப்புள்ளிக்கு

திசைகளிலிருந்து திரும்பிய மூவருக்கும்

மறந்துபோன அவன் வாசத்திற்குப் பதில்

மரணம் தின்ற எச்சத்தின் வாசமும்

அடக்கம் பண்ணிக் காரியம் செய்ய

காசுக்கு எங்கே போவதென்ற திகைப்பும்

அடர்த்தியாய் அடித்தது  

 

இறந்தவனின் தலையணைக்குக் கீழே

இருந்த எட்டாயிரம் ரூபாய்க் காசும்

இரும்புப்பெட்டிக்குள் கிடந்த பத்திரங்களும்

அவனை எந்தப்பஞ்சாயத்துக்கும் இழுக்காமல்

நல்லபடியாய் நகர்த்திப்போன

மூன்றாம் நாள் அண்டம் பொறுக்கி

ஆற்றில் விட்டு கூரை மேல் சோறு போட்டு

பத்திரங்களின் கனத்தை பங்கு பிரித்ததில் 

தலைக்கு லட்சத்துக்குமேல் வந்தது

உறவுகள் ஒன்று கூடிப் போட்ட

மறுவிரால் விருந்தில் கோழிக்குழம்பை

சோற்றில் பிசைந்த மனைவியின்

வாயிலிருந்து நழுவியது ”எங்கூட்டுக்காரன்”

வெத்தலை மடித்துக்கொண்டே வாய்க்குள்

மென்று கொண்டிருந்தாள் மகள் “எங்கப்பன்”

யாரிடமோ அலைபேசியில் கதை

பேசும் மருமகள் உதிர்த்தாள் ”எங்க மாமனாரு”

காமத்திற்கும் நம்பிக்கையின்மைக்கும்

இடையே உரசி உரசிக் கிழியும் தருவாயில்

தூக்கியெறியப்பட்ட ஆணுறை போல்

உறவுகளில் நசுங்கிக்கிடந்த அவனின் ஆவி

அருகிலிருந்த ஊஞ்ச மரத்தின்

ஒரு கிளை நுனியில் ஆடிக்கொண்டிருந்தது

-0-